Historiek Werelddag van verzet tegen extreme armoede
111017_troca_130_0.jpg

Van het daklozenkamp van Noisy-le-Grand naar de Werelddag van de Verenigde Naties.

de oorsprong

- 1956: Joseph Wresinski (1917 - 1988) wordt als priester benoemd in het daklozenkamp van Noisy-le-Grand nabij Parijs. Hij leeft er samen met meer dan 200 gezinnen die er, ondergebracht in halfronde noodbarakken, een bestaan leiden waarin elk toekomstperspectief ontbreekt.
Joseph Wresinski, een priester van Pools-Spaanse oorsprong, heeft als kind in een migrantengezin, van kindsbeen af armoede van dichtbij gekend. Armoede en uitsluiting heeft hij aan den lijve ondervonden; hij is erdoor getekend.
Bij zijn aankomst in het daklozenkamp denkt Joseph Wresinski met een schok terug aan zijn eigen jeugd en herkent hij ’zijn’ volk. Op dat ogenblik doet hij de belofte dat hij zijn volk zal brengen naar alle instellingen waar nagedacht en beslist wordt over de toekomst van de mens: het Elysée, het Vaticaan, de Verenigde Naties.
- 1957: Joseph Wresinski geeft de aanzet tot het ontstaan van een Beweging van de armsten, die hij later het volk van de Vierde Wereld zal noemen.
De Beweging is een samengaan van armsten en hun bondgenoten, in gezamenlijke inspanning voor het realiseren van de universele rechten van de mens. De Beweging wil de uitsluiting doorbreken die het gevolg is van extreme armoede.
Joseph Wresinski wil dat armsten en mensen die het beter hebben, dus ook beleidsverantwoordelijken, gezamenlijk als echte bondgenoten van elkaar met taaie volharding zouden strijden tegen armoede en uitsluiting.
- 17 oktober 1987: In antwoord op de oproep van Joseph Wresinski zijn honderduizend verdedigers van de mensenrechten samengekomen op het Trocaderoplein te Parijs, daar waar in 1948 de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens werd ondertekend. Het zijn mensen van allerlei gezindheden en overtuigingen, mensen die het gezag vertegenwoordigen op internationaal, nationaal of plaatselijk niveau, samen met mensen die in grote armoede leven.
Allen zijn zij er getuige van de onthulling van een Gedenksteen om eer te bewijzen aan de slachtoffers van honger, uitsluiting en geweld . Zij spreken hun weigering uit tegenover extreme armoede en roepen de mensen op om zich te verenigen om de Rechten van de Mens te doen eerbiedigen.

de gedenksteen van Trocadero

De gedenksteen van Trocadero is een plaats :

- ter ere van alle armen uit alle tijden en alle werelddelen.
- waar de onaanvaardheid van de levenssituatie van de armsten wordt bevestigd.
- om er samen te komen en samen te voelen, en waar iedereen zijn engagement kan hernieuwen om ervoor te ijveren dat de mensenrechten worden geëerbiedigd.

verdere ontwikkelingen

- 17 oktober 1992: oud-Secretaris-Generaal Javier Perez de Cuellar doet in naam van een aantal prominenten verenigd in het ’Comité voor de Werelddag van Verzet tegen Extreme armoede’, een oproep aan de Verenigde Naties om 17 oktober als Werelddag te erkennen.
- 22 december 1992: De Algemene vergadering van de Verenigde Naties roept 17 oktober uit tot ’Werelddag voor Uitroeiing van Armoede’. Dit vanaf 1993 (VN Resolutie).
- 1996 is het ’Internationaal jaar voor de Uitroeiing van Armoede’. In datzelfde jaar wordt op 17 oktober een gedenksteen onthuld vóór het gebouw van de Verenigde Naties in New York. Er is een lange weg afgelegd. Waar vroeger de armsten zich in verborgenheid en onbekendheid schaamden om hun ellende, krijgen ze nu medezeggenschap en worden ze erkende partners, daar waar wereldwijd ook hun toekomst wordt behartigd.
- In steeds meer landen en continenten komen op 17 oktober op tal van plaatsen honderden mensen samen om van armoede te getuigen en om kenbaar te maken dat ze weigeren armoede nog langer te aanvaarden. Ook wordt er teruggedacht aan allen die het slachtoffer werden van een leven van ellende en uitsluiting. De getuigenissen van de armsten, hun ervaringen en hun hoop op een betere toekomst, staan centraal. Op sommige plaatsen komt men zelfs op de 17de van elke maand bijeen voor een getuigenis van en bezinning op armoede.